Zapylacze · trasa siedlisk

Goście, których warto witać

Usiądź na dziesięć minut przy kwitnącej rabacie i policz. Prawdopodobnie zobaczysz więcej gatunków zapylaczy, niż się spodziewasz, i bardzo niewiele z nich będzie pszczołami miodnymi.

Ilustracja wektorowa płaska: drewniany domek dla owadów z pustymi łodygami, jedna zamknięta błotem przez murarkę rudawą
Tuby zamknięte błotem: murarka rudawa już zagnieździła się.
  • Trzmiel ziemny Bombus terrestris

    Duży, z dwoma żółtymi pasami i płowym lub białym odwłokiem; jeden z pierwszych, które wylatują wiosną.

  • Trzmielec łąkowy Bombus pascuorum

    Rudobrązowy i puszysty; preferuje głębokie kwiaty, takie jak naparstnica i jasnota.

  • Murarka rudawa Osmia bicornis

    Samotnica o rdzawym ubarwieniu; wiosną zamyka błotem rurki gniazdowe.

  • Kopaczka rudawa Andrena fulva

    Samica lisio-ruda; w kwietniu na trawnikach pojawiają się małe kopczyki przypominające wulkany. Nieszkodliwa i krótkotrwała.

  • Pszczoła bluszczowa Colletes hederae

    Pasiasta, latająca jesienią; po raz pierwszy odnotowana w Wielkiej Brytanii w 2001 roku, obecnie powszechna na kwiatach bluszczu.

  • Ćmy nocne, które pomijamy

    Odwiedzają jasne, pachnące kwiaty po zmroku; ulubione są lilia złotogłów i wiesiołek.

Kto zapyla ogród?

Pszczoły miodne są hodowanym inwentarzem, trzymanym w ulach. W większości ogrodów zapylanie wykonują głównie dzikie owady: dziesiątki gatunków trzmieli i pszczół samotnic, bzygi, motyle, ćmy, chrząszcze, a nawet niektóre osy. Każda grupa ma własne preferencje kwiatowe i cykl życiowy, więc ogród dostosowany tylko do jednej z nich pozostawia pozostałe bez pokarmu.

Oznaczanie pszczół do gatunku bywa naprawdę trudne. Kilka trzmieli ma niemal identyczne wzory ubarwienia, a zużyte osobniki tracą barwy. Całkowicie rozsądne jest zapisanie „grupa trzmieli białoogonowych” zamiast wymuszania nazwy gatunku. Eksperci-obserwatorzy robią to samo.

Trzmiele a wiosenna przerwa

Matki trzmieli wychodzą z hibernacji późną zimą i wczesną wiosną, są głodne i potrzebują szybko nektaru oraz pyłku. Wczesne kwiaty, takie jak krokus, miodunka (Pulmonaria), wrzosiec zimowy, kotki wierzby czy porzeczka ozdobna, mogą realnie pomóc. W łagodniejszych rejonach trzmiel ziemny (buff-tailed) czasem zimą zbiera pyłek na roślinach ogrodowych, na przykład na mahonii.

„Ciągła obecność kwiatów przez cały rok ma większe znaczenie niż jeden spektakularny miesiąc.”

Pszczoły samotnice: głównie pod ziemią

Około trzech czwartych gatunków pszczół samotnic w Wielkiej Brytanii zakłada gniazda w ziemi, wykopując nory w nasłonecznionej, słabo porośniętej glebie. Trawniki, krawędzie ścieżek i skarpy skierowane na południe to najlepsze miejsca. Fragment, który zostawisz nieściółkowany i niesadzony, może być najcenniejszym siedliskiem w twoim ogrodzie.

Gatunki gniazdujące w szczelinach, takie jak murarka i listkarka, zasiedlają hotele dla owadów. Wybieraj modele z gładkimi rurkami o różnej średnicy, ustaw je w pełnym słońcu, mniej więcej na wysokości głowy, i wymieniaj lub czyść rurki co kilka lat, aby ograniczyć pasożyty i pleśń. Tanie hotele z szorstkim bambusem lub otwartym tyłem często więcej szkodzą, niż pomagają.

Muchówki bzygowate, motyle i ćmy

Bzygi potrzebują otwartych, płytkich kwiatów, ponieważ mają krótkie aparaty gębowe: myśl o baldaszkowatych, stokrotkach, bluszczu i pojedynczych różach. Motyle potrzebują roślin nektarodajnych dla dorosłych osobników oraz określonych roślin żywicielskich dla gąsienic: pokrzyw dla rusałki pawika i rusałki pokrzywnika, ostrokrzewu i bluszczu dla modraszka ostrokrzewowca. Ćmy należą do najważniejszych nocnych zapylaczy, a wiele gąsienic, które widzą ogrodnicy, to larwy ciem, wyrządzające bardzo niewielkie szkody.

Lista kontrolna siedliska

  • Dbaj o to, by coś kwitło od lutego do listopada.
  • Wybieraj raczej kwiaty pojedyncze niż pełne; kwiaty pełne często dają mało nektaru i pyłku.
  • Zostaw część trawnika nieskoszoną, aby zakwitły koniczyna, głowienka pospolita i mniszek lekarski.
  • Zachowaj nasłonecznione miejsce z gołą ziemią dla pszczół kopiących gniazda.
  • Pozostawiaj suche, puste łodygi stojące aż do wiosny.
  • Zapewnij płytką wodę z kamieniami, na których owady mogą usiąść.
  • Ogranicz światło w nocy; oświetlenie zewnętrzne zakłóca życie ciem.

Środki chemiczne a kwiaty

Nie stosuj żadnych środków ochrony roślin na rośliny w kwiecie, w tym mydeł, olejów i produktów pochodzenia roślinnego, które mogą szkodzić owadom przy bezpośrednim kontakcie. Unia Europejska w 2018 roku ograniczyła zewnętrzne zastosowania trzech insektycydów neonikotynoidowych ze względu na ich wpływ na pszczoły. Przepisy w innych krajach są różne, więc sprawdź, co obowiązuje w twoim kraju, i czytaj każdą etykietę.

Licz i wspieraj

Nauka obywatelska zamienia obserwacje w dowody. UK Pollinator Monitoring Scheme wykorzystuje dziesięciominutowe liczenia Flower-Insect Timed (FIT); Butterfly Conservation co lato prowadzi Big Butterfly Count; Bumblebee Conservation Trust koordynuje transekty BeeWalk; a w Ameryce Północnej Great Sunflower Project oraz Xerces Society oferują podobne możliwości.

Uwagi sezonowe

Kalendarz kwitnienia

Przykładowe rośliny; wybierz te, które pasują do twojej gleby i klimatu.

Późna zimaKrokus, ciemiernik, wrzosiec zimowy, kotki wierzby.
WiosnaMiodunka, porzeczka ozdobna, kwiaty drzew owocowych, mniszek lekarski.
LatoLawenda, naparstnica, chaber, majeranek, jeżyna.
JesieńBluszcz, aster jesienny, rozchodnik, późny czarcikęs.